http://www.sodhini.com

13, సెప్టెంబర్ 2026, ఆదివారం

అనుగ్రహ నిశ్శబ్ద అడుగుజాడలు... నా 60 ఏళ్ళ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం

నా బ్లాగు పాఠకులు ఒకరు నా ఆధ్యాత్మిక సాధనలో నాకు ఎన్నిసార్లు దైవ దర్శనం అయిందో, ఆ అనుగ్రహ విశేషాలను వివరించమని అడిగారు. ఆ ప్రశ్న నా మనస్సును నా 60 ఏళ్ళ జీవితంలోకి మరోసారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకునేలా చేసింది. ఇది నా జీవితకాల ప్రయాణం, నా అంతర్ముఖ పరిశీలన.

1.భక్తి బీజాలు - బాల్యపు జ్ఞాపకాలు

నా ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం ఒక్క రోజులో మొదలైంది కాదు. నేను ఆరవ తరగతి చదువుతున్నప్పటి నుండి పదవ తరగతి వచ్చేంత వరకు స్కూల్ నుండి రాగానే మా తాతయ్యగారి దగ్గర కూర్చునేదాన్ని. ఆయనకు ఉన్న దృష్టి లోపం వల్ల, అప్పుడప్పుడు భారత, భాగవత, రామాయణాలు, సనత్సుజాతీయం లాంటి ఎన్నో గ్రంథాలు నాచే చదివించుకునేవారు. అప్పుడు ఆ వయసులో వాటి లోతును నేను గ్రహించలేకపోయినా, అప్పుడే నాలో రామ-హనుమానుల అనుగ్రహం లభించింది. నా మనసులో భక్తి బీజం పడింది. ఆ తర్వాత వివాహం, పిల్లలు, కుటుంబ బాధ్యతలతో జీవితం సాగిపోయింది.

2. స్మరణ బ్లాగు పుట్టుక

2003 కార్తీక మాసంలో జరిగిన ఓ అద్భుత సంఘటనతో నా మనస్సు పూర్తిగా ఆధ్యాత్మికత వైపు మరలింది. నాకు కలిగే ఆధ్యాత్మిక సందేహాలు, వాటికి దొరికే సమాధానాలు ఒక పేపర్ మీద రాసుకోవడం, ఆ పేపర్స్ ఎక్కడో పడేయడం, మళ్లీ వెతుక్కోవడం నాకు అలవాటుగా మారింది. ఇది చూసిన మా అమ్మాయి అనూష, 2011లో నాకు "స్మరణ" అనే బ్లాగును ఓపెన్ చేసి ఇచ్చి, "ఇందులో రాసుకోమ్మా" అంది. కాలక్రమేణ రాస్తున్నంతసేపు అదే ధ్యాసలో, దైవ స్మరణలోనే ఉండడం వల్ల ఈ వ్రాతలు కూడా నా సాధనలో భాగమయ్యాయి.

3. కోవిడ్ అనుభవం : పునర్జన్మ

2020లో కోవిడ్ బారిన పడడం నా జీవితంలో ఒక పెద్ద మలుపు. 14 రోజులు అత్యంత ప్రమాదకర స్థితిలో ఉన్నాను. కానీ ఆ సమయంలో నాలో ఒకే ఒక్క మాట కదలాడేది: "ఉంటే రాముడిచ్చిన కుటుంబంతో, లేదా రాముడి పాదాల చెంత". ఈ భావన నన్ను మానసికంగా ఎలాంటి ఆందోళన లేకుండా, నిశ్చింతగా ఉంచింది.
నేను కోలుకున్నాక డాక్టర్ గారికి కృతజ్ఞతలు చెప్తే, ఆయన అన్నారు—"అమ్మా! మీ కుటుంబ సభ్యులందరికీ నేనే వైద్యం చేసి కాపాడాను గానీ, మీ స్థితి చూసి మీకు మాత్రం మీకు నమ్మిన దేవుడే రక్షించాడని గ్రహించాను" అని. అప్పుడు నా మనస్సులో కదిలాడిన రూపం నా రామయ్య తండ్రిదే. ఆ రాత్రి "రామా! ఇంతలా నీ అనుగ్రహం ఉందా..." అన్న భావనతో నా జీవితాన్ని మొదటిసారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకున్నాను.
ఆ తర్వాత 2022 కార్తీకంలో మరో అద్భుత అనుభవం, 2025 డిసెంబర్ 2న కలిగిన అమ్మ అనుగ్రహం నా ఆధ్యాత్మిక గమనంలో నా నడకనే మార్చేసాయి.

4. దర్శనం అంటే ఏమిటి?

గతంలో నాకూ ఒక తపన ఉండేది... "రామా, హనుమా, అమ్మా... ఒక్కసారి మీ నిజ రూప దర్శనం ఇవ్వరా" అని ఏడ్చేదాన్ని. కానీ, మనం గుర్తించలేని పలు రూపాల్లో వారు దర్శనమిస్తూనే ఉన్నారని తర్వాత అర్థమైంది.
ఇక్కడ నాకు ఒక చిన్న కథ గుర్తొస్తోంది. ఒక భక్తుడు అమ్మను "ఒక్కసారి ప్రత్యక్షమవ్వు" అని అడిగాడట. అమ్మ నవ్వి "నేను నీ జీవితంలో వేలసార్లు వచ్చాను" అంది. భక్తుడు ఆశ్చర్యపోతే అమ్మ ఇలా చెప్పింది:
  • "నీవు ఏడ్చినప్పుడు నిన్ను ఓదార్చిన మనిషిగా వచ్చాను.
  • నీవు సందేహంలో ఉన్నప్పుడు ఒక పుస్తకంగా వచ్చాను.
  • నీవు పడిపోయినప్పుడు లేపిన శక్తిగా వచ్చాను.
  • నీవు ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు అంతరంగ ధైర్యంగా వచ్చాను.
  • నీవు మంచి విషయాలు తెలుసుకోవాలనుకున్నప్పుడు ఓ ప్రవచన కర్తగా వచ్చాను.
  • నీవు తోడు కావాలనుకున్నప్పుడు ఓ మిత్రుడిగా, బంధువుగా వచ్చాను.
  • నీవు అనారోగ్యంలో ఉన్నప్పుడు ఓ వైద్యుడిగా వచ్చాను.
  • కానీ నువ్వు మాత్రం నన్ను ఒకే రూపంలో వెతికావు."
ఇది నాకు కేవలం కథ కాదు, నా జీవిత గాథ! అమ్మ లేనిదెప్పుడు? నేను గుర్తించలేకపోయాను అంతే! వారు నేను ఊహించిన రూపంలోనే రావాలనే నియమం లేదు కదా.

5. నా దృష్టిలో "అనుభూతి"అంటే -

నాకు ఏదో అద్భుతమైన, అలౌకికమైన దర్శనం కలిగిందని చెప్పుకోవాలనే కోరిక లేదు. వారిని తలచినప్పుడు మనసుకు కలిగే ప్రశాంతత, కష్టాల్లో లోపల నుంచి వచ్చే ధైర్యం, ఒత్తిళ్ల నడుమ స్మరణ మరచిపోయినా, మళ్ళీ మళ్ళీ వారి దగ్గరకే మనసు లాగబడడం... ఇవే నాకు నిజమైన అనుభూతులు.
వారి అనుగ్రహాన్ని బయట జరిగే అద్భుతాల కంటే, మనలో జరిగే మార్పుల్లో చూడటం చాలా గొప్ప విషయం. అమ్మ నాకు దర్శనం ఇచ్చిందా అని వెతకడం కంటే, అమ్మ నా జీవితాన్ని ఎన్ని రూపాల్లో నడిపించిందో గుర్తించడమే నాలో వచ్చిన ముఖ్యమైన మార్పు.

కొద్ది నెలల క్రితం నేను తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురైనప్పుడు కూడా, అమ్మ రూపం నాకు కనిపించలేదు. కానీ, అమ్మ చేయి మాత్రం నన్ను వదల్లేదనే నమ్మకం మాత్రం చాలా స్పష్టంగా అనిపించింది. ఆ నమ్మకమే ఆ సమయంలో నాకు మానసిక ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది.

అప్పుడు నాకు మరో విషయం అర్థమైంది.

నా ఆధ్యాత్మిక సాధన ఒక్కరోజులో వచ్చిన మార్పు కాదు. ఇది ఒక జీవితకాల ప్రయాణం.

ఈ ప్రయాణంలో ఎన్నో ఆనందాలతో పాటు అవాంఛనీయ సంఘటనలు, అనారోగ్యాలు, అశాంతులు, అవరోధాలు కూడా వచ్చాయి. వాటన్నింటినీ నేనే అధిగమించాను అనుకున్నాను. కానీ, వెనక్కి తిరిగి చూసుకుని విశ్లేషించుకున్నప్పుడు అర్థమైంది -

అధిగమించే శక్తిని ఇచ్చి నడిపించింది నా రామ, హనుమ, అమ్మ అని.

నేను గుర్తించలేని ఎన్నో సందర్భాల్లో, క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో ఒక ధైర్యంగా, ఒక సలహాగా, ఒక వైద్యునిగా, ఒక స్నేహితురాలిగా, ఒక పుస్తక రూపంలో నాకు చేయూతనిచ్చారు. అప్పుడు అది వారి అనుగ్రహమని నాకు తెలియలేదు. కానీ, ఇప్పుడు వెనక్కి తిరిగి నా జీవితాన్ని చూసినప్పుడు, వారి అనుగ్రహం యొక్క నిశ్శబ్దమైన అడుగుజాడలు కనిపిస్తున్నాయి.

ఆ సమయంలో నన్ను నడిపించింది ఎవరు?

అన్నింటినీ తట్టుకుని నిలబెట్టింది ఎవరు?

అన్న ప్రశ్నలకు సమాధానం నాకు ఇప్పుడు తెలుస్తోంది.

వారిని నేను వెతుకుతున్నాననుకున్నాను.

వెనక్కి చూసేసరికి ఇంతకాలం వారే నన్ను నడిపిస్తున్నారని తెలిసింది.

6. నా ప్రార్థన -

ఇప్పుడు నా ప్రార్థన కూడా మారిపోయింది:
అమ్మా, నువ్వు ఏ రూపంలో ఉన్నా, నాకు తెలియదు. నేను గుర్తించకపోయినా నువ్వు నన్ను గుర్తించు.”
నాకు ఇది చాలు. అమ్మను నేను చూడటం కంటే, అమ్మ నన్ను ఎప్పుడూ మరచిపోలేదనే విశ్వాసమే నాకు ముఖ్యం. దర్శనం కోసం ఎదురుచూస్తున్న మనసు కంటే, ఇప్పటికే వచ్చిన అనుగ్రహాన్ని వెనక్కి తిరిగి గుర్తిస్తున్న మనసు భగవంతునికి మరింత చేరువగా ఉంటుంది.
అమ్మను గుర్తించడం అంటే తప్పనిసరిగా ఏదో అద్భుతం జరగడం కాదు.
ఎప్పుడో మనసులో అనుకోకుండా ఒక ప్రశాంతత రావచ్చు.
ఎప్పుడో అవసరమైన సమయంలో సరైన మాట ఎవరో చెప్పవచ్చు.
ఎప్పుడో మనం చాలా బాధలో ఉన్నా, లోపల ఎక్కడో ఒక చిన్న ధైర్యం నిలబడవచ్చు.
వీటన్నింటినీ “ఇదే అమ్మ సంకేతం” అని నిర్ణయించాల్సిన అవసరం లేకపోవచ్చు. కానీ, నా మనస్సు మాత్రం ఇలా నిర్ధారిస్తుంది -
అమ్మను నేను గుర్తించకపోయినా, అమ్మ నన్ను విడిచిపెట్టలేదు.
నా తోటి సాధకులకు మిత్రులకు విన్నపం:
ఈ వ్యాసం చదువుతున్న నా తోటి సాధకులకు, మిత్రులకు నాదొక చిన్న విన్నపం... ఒక్కసారి ప్రశాంతంగా కూర్చుని మీ జీవితాన్ని కూడా వెనక్కి తిరిగి చూసుకోండి. మీరు ఒంటరిగా ఉన్నామనుకున్నప్పుడు మిమ్మల్ని నడిపించిన ఆ నిశ్శబ్ద అడుగుజాడలు మీకూ కనిపిస్తాయి. నా ఈ 60 ఏళ్ళ ప్రయాణానుభవం మీలో ఆ నమ్మకాన్ని, కొంచెమైనా ఊరటను కలిగిస్తుందని ఆశిస్తున్నాను.

చివరగా, నా ఆరాటం - ప్రార్థన ఒక్కటే
"రామా! హనుమా! అమ్మా! మిమ్మల్ని మరచిపోయే రోజు మాత్రం నా జీవితంలో రానివ్వకండి. నా భక్తిని, నా వివేకాన్ని కాపాడండి. నా చివరి శ్వాస వరకు 'శ్రీరామా జయం', 'జై హనుమాన్', 'శ్రీ మాతా శరణం' అనే ప్రార్థనను నా హృదయం నుండి తొలగించవద్దు."
ఈ ప్రార్థనలోనే నాకు నా శేష జీవితపు పరిపూర్ణ ముగింపు కనిపిస్తోంది.

6 కామెంట్‌లు:

  1. అద్భుతః
    ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రస్థానం.

    రిప్లయితొలగించండి
  2. భారతి గారు.. నిజం గా ఒక నిజమైన సాధకులు ఎలా, ఎంత వరకు చెప్పాలో చాలా చక్కగా చెప్పారు.. అద్భుతం అన్న చిన్న పదం సరిపోదు.
    మీ ప్రార్దన తప్పకుండా ఫలిస్తుంది... గాడ్ బ్లెస్స్ యూ..

    రిప్లయితొలగించండి
  3. మీ జీవితం ధన్యం చేసుకుంటున్నారు.🙏

    రిప్లయితొలగించండి